Ubuntu z innym jądrem, Fedora bez X-a

Ostatnio nie wiele mnie zachwyca, czy ujmuje w temacie linux.

Ale o kilku sprawach chciałbym napisać.

Pierwsza to kwestia Ubuntu z innym jądrem niż linux. Tak, jest takie Ubuntu
(https://sourceforge.net/projects/ubuntubsd/).

I niby to nic nowego, przecież Debian posiada różne wersje siebie z różnymi jądrami. Ale zaciekawiło mnie to dlatego, bo nie podejrzewałem, aby ktoś zdecydował się na takowe połączenie – Ubuntu i jądro freebsd. I nie, nie zdecydowałem się na testy tej dystrybucji/systemu… jeszcze. Systemy z końcówką (przeważnie) BSD nie przejawiają lepszych osiągów w porównaniu do systemu linux w różnych testach:
(wykres poniżej — im dłuższy słupek, tym lepiej)
linux vs bsd

bsd vs linux(wykres powyżej – im mniejszy słupek, tym lepiej)

Ale już testy porównawcze Ubuntu i pc-bsd z 2011 roku (tak wiem, trochę mało aktualne, a co zrobić) wykazują, że pc-bsd ma lepsze wyniki w kwestii ilości klatek w grach niż Ubuntu:
(im dłuższy pasek – tym lepiej)
bsd vs linux - game

linux vs bsd - game Źródło – rzuty wszystkich wykresów (testów) pochodzą ze stronyhttp://www.phoronix.com/

Więc może Ubuntu z jądrem freeBSD to nie taki głupi pomysł?
tylko czy takie Ubuntu, z innym jądrem to nadal… Ubuntu? Podobnie z Debianem? Przecież to nie elementy świadczą o tożsamości, ale jądro 😉

Kolejną kwestią jest Fedora, a raczej fakt, iż wydanie 25 będzie uruchamiać się standardowo przy wykorzystaniu wayland. Oczywiście będzie opcja przejścia na serwer X, jeśli pojawią się błędy, ale sam fakt o czymś świadczy. Rozumiem, że Fedora nadal pozostaje polem do eksperymentów dla Red Hat, ale mimo wszystko nie chciałbym być królikiem doświadczalnym dla firmy, która uważa, że system linux w formie desktop (dla zwykłego użytkownika urządzenia) to głupota, czy coś niepotrzebnego.
Źródło: http://www.phoronix.com/

Przetestować mogę, ale nie przekona mnie to do tej dystrybucji, chyba że zmieni się panel instalacji i forma partycjonowania.

Reklamy

Ring – kolejny komunikator…

…który będzie istniał dla niewielu?

Z komunikatorami jest tak, że istnieją, ale liczą się jedynie te z których korzysta większość. Po co istnieją te inne?
Dla innych 🙂

Trzeba sobie to powiedzieć, iż komunikator bez komunikacji… jest pustym kodem, który ktoś napisał, rozwijał (lub nadal rozwija), a wszystko dla twórcy i może kilku znajomych.
Jeśli komunikator nie posiada użytkowników, to po co istnieje?

Ring – komunikator bez centralnego serwera, gdzie to użytkownik ma prywatność w swoich rękach. Komunikator który pozwala na rozmowy pisane, mówione i widzialne, i pozwala na przesyłanie plików.
Czy kolejny komunikator ma szansę w świecie, gdzie większość użytkowników już wybrała przez co rozmawia?

Z grafik przedstawionych, przypomina to trochę Skype, ale jedynie trochę.
Ale w przeciwieństwie do Skype, Ring opiera się na unikalnym kluczu, który tworzymy podczas pierwszego uruchomienia komunikatora.

Jednakże nie jest to najważniejsze.
Podstawą jest jedno: Czy komunikator zdobędzie użytkowników?

Oby tak było, ponieważ można zainstalować Ring i na system Windows, i na system Linux, oraz można rozmawiać używając Ring w swoim telefonie z Androidem, albo Mac-u.
Pobierz – Download

Źródło: Strona komunikatora Ring.

Podejrzewam, że nie wielu (pojedyncze jednostki) ustawią Ring jako podstawowy komunikator. Ale czy to ważne?

Ubuntu 16.10 – Yakkety Yak

Nie będę się rozwodził nad znaczeniem nazwy, czy jej przekładem.
Ubuntu 16.10 nazywa się:

Yakkety Yak

(Jakaś gra słów, lub inne nawiązanie do jaka (takie zwierzę)?)
Źródło: http://www.markshuttleworth.com/

Cieszy mnie nadanie nazwy Ubuntu 16.10, bo to oznacza że mogę wprowadzić repo „w system” i cieszyć się (w miarę możliwości bez problemów) najnowszymi pakietami, czy nowościami jakie pojawią się w najnowszym ubuntu.
Ubuntu 16.10
I nie ma co ukrywać, że na początku aktualizacja będzie obejmować jedynie kompilatory i inne „nudne” pakiety. Ale z czasem pojawi się nowe jądro (4.5?, 4.6?, a nawet może 4.7? – kto wie). Na pewno dalszy „rozwój” Unity8 i system paczek „snap” może być dużo mocniej wspierany i propagowany w tej wersji systemu. Można się też spodziewać pierwszych oficjalnych prób, czy testów z mir i xmir, z odchodzeniem od Xorg.

Ten rok, mimo iż linux jakoś nigdy, jako system dla zwykłego użytkownika, nie był zbyt popularny, to nie ma się co oszukiwać, że to się zmieni. Jednakże rok 2016 i 2017 to lata, kiedy na systemie linux mogą nastąpić ważne i poważne zmiany: odejście lub szybsze odchodzenie od Xorg, i zastępowanie go wayland lub w przypadku Ubuntu – mir. To także, i wielce prawdopodobne: zderzenie się z mobilnością i to mocniej i silniej niż się może to komuś wydawać. I nie chodzi mi o mobilny system Ubuntu z Unity8 na telefony dotykowe, ale ogólnie. Obecny rok i rok 2017 pokaże, czy KDE, Gnome-shell i pewna część ekosystemu linux jest gotowa podjąć się wyzwania. Bo trzeba być szczerym, ale KDE Plasma raczej daleko jej do lekkości, czy przejrzystości lub mobilności. Gnome-shell i jego aplikacje to, za przeproszeniem, dobry żart przy tym jak wygląda, działa i funkcjonuje Android, ze swoją bazą aplikacji rozwijaną na bieżąco.

Oby rok 2016, jak i systemy wydawane w tym roku, oraz rok 2017 był lepszy niż rok 2014 i 2015, gdzie tak naprawdę, zbyt wiele to się nie działo.

Vivaldi – coś mi tu nie styka.

O Vivaldi pisałem ponad rok temu, i około pół roku temu.

I przyznać muszę, że przeglądarka ta dość powoli zdąża do dogonienia konkurencji. Świadczyć może o tym fakt, iż Vivaldi dopiero od pewnego czasu potrafi się w miarę rozumnie przełączać między otwartymi kartami. Nie, to nie żart, to fakt. Ale i tak, jeśli ktoś przez dłuższy czas korzystał z Firefox, czy Chrome, lub Opera itd. to przy Vivaldi może nabawić się nerwicy (to może, choć nie musi być żart). Powód?
Brak opcji wyłączającej zapamiętywanie naszego przemieszczania się po kartach.

Może to wytłumaczyć tak: otwierasz 5 serwisów, gdzie z każdego z nich otwierasz 5 linków. Jeśli ustawiłeś sobie właściwie przeglądarkę, to otworzą ci się ono przy danej karcie, nazwijmy ją – hub, a linki – linkami. I masz wybór, albo linki otwierają ci się zaraz obok karty hub, albo za ostatnią otwartą kartą – link – otwartą z danego huba. Innymi słowy, tworzą się w pewnym sensie takie zbiory kart, wywodzące się z danej karty hub.
I wszystko byłoby pięknie, gdyby nie to, że Vivaldi otrzymało tę opcję dopiero jakiś czas temu. Ale myk polega na tym, iż zamykając jakąkolwiek kartę z grupy, przeskakujesz na kolejną, ostatnią kartę – jeśli takowa tam się znajduje, albo na kartę po lewej – jeśli za zamykaną kartą nie znajduje się żadna z danego huba.
Ale jeśli przeglądamy karty hub w różnej kolejności, to zamknięcie karty hub skutkuje przeskokiem… na ostatnią przeglądaną kartę hub, lub inną kartę na ostatniej byliśmy. Nie zachodzi w tej przeglądarce czynność, iż zamykając kartę hub, dokonany zostanie przeskok na kolejną kartę obok (po prawej), ale ostatnią przeglądaną.
I to właśnie potrafi być takie frustrujące.
Aby to uprościć: otwierasz sobie kartę z przepisami kulinarnymi, jak naprawić jakieś urządzenie i program tv. Z każdej tej karty otwierasz 3 linki. I najpierw patrzysz na to, co w tv, później przełączasz się na kartę z przepisami i przeglądasz linki. Zamykasz linki i zostaje ci strona z przepisami, którą też zamykasz. I co, myślisz, że przeskoczysz na kartę z naprawą? Nie. Zostaniesz przeniesiony na kartę z programem tv lub kartę związaną z jakimś filmem, czy serialem o którym czytałeś/aś. Dokonasz przełączenia na link o naprawie… po zamknięciu go… przeskoczysz na kartę z… programem tv, a nie kolejną instrukcję. Dlaczego? Bo ostatnia przeglądana karta to… karta z filmem/serialem, a nie karta z instrukcją.

Powyższy opis, ukazuje problem z tą przeglądarką, i obowiązkiem zmiany przyzwyczajeń. Brakuje opcji, aby to zachowanie zatrzymać, czy ustawić.

Dlaczego o tym piszę?
Bo jak wspomniałem, w jakiś bardziej oficjalny sposób pisałem o przeglądarce już rok temu, a drugi raz pół roku temu. A nadal jakoś nie potrafię przekonać się do Vivaldi. Przeglądarką pod względem użytkowym ma problemy, które wymuszają od użytkownika nowych zachowań, czy przyzwyczajeń. Piszę to też z tego powodu, że zbliża się czas, kiedy to wersja programu osiągnie status wydania oficjalnego, 1.0 (niby już tuż, tuż). Można by się przyczepić do wyglądu, no ale to rzecz gustu, no mi nie odpowiada. Co do szybkości… To chromium, więc co tu można jeszcze zrobić, co zrobiło chrome, czy opera? Rozumiem szybsze ładowanie stron w granicach 30%, ale różnice te to 5%, no może 10% – to żadne przyspieszenie: jeśli dana strona ładuje się 15 sekund, to 10% oznacza załadowanie się strony o 1 sekundę szybciej – szok…! Wybaczcie, ale za stary jestem jaraniem się takimi wynikami.

Vivaldi dobrze rokuje, ale poczekam na wersję 2.0, kiedy to przeglądarka będzie musiała się zmierzyć z nowym silnikiem Firefox (jeśli zostanie wdrożony), oraz nie spoczywającymi na laurach twórcami Opery.